Rozdział II

...z przystojnym brunetem. Chłopak miał na sobie białą koszulkę z jakimiś kolorowymi nadrukami i czarne rurki, na nogach miał czerwone trampki, a na głowie full capa. Oboje podeszli do nas i Sam powiedział:
- To jest Alan. Przyprowadził się niedawno do naszej dzielnicy. I Max, jeśli się zgodzisz, to będzie naszym nowym perkusistą. - Max pokiwał twierdząco głową, a Sam dokończył. - No więc to jest moja dziewczyna Lily, to moja kuzynka Scarlett, a to jej brat Max. - przywitaliśmy się wszyscy, a później Lily z Samem gdzieś zniknęli, Alan zabrał się za rozkładanie swojego namiotu, Max przygotowywał ognisko, a ja poszłam bliżej wody aby trochę pomyśleć o ostatnich zdarzeniach. Usiadłam przy brzegu, i zaczęłam się zastanawiać dlaczego to akurat musiało spotkać mojego chłopaka? I czemu wcześniej nic o tym nie wiedziałam, nic nie zauważyłam. Jak mogę mu pomóc, zaraz czy ja chce mu pomóc? Sama już nie wiem co mam zrobić. Wszystko okaże się w poniedziałek. Poczułam jak łzy spływają mi po policzkach, wtedy podeszła do mnie Lily, która od razu domyśliła się czemu płacze. O nic nie pytając przytuliła mnie i powiedziała tylko, że będzie dobrze. Siedziałyśmy tak z dobre piętnaście minut, a później usiadł obok nas Max.
-Lily twój chłopak chciał, żebyś mu pomogła.
-Okej. To idę. A ty już nie płacz.- moja przyjaciółka odeszła, a ja zostałam z moim kochanym braciszkiem, myślałam, że nie będzie wracać do tematu Olivera ale jednak się myliłam.
-To jak powiesz mi w końcu czemu Oli trafił do więzienia?- zapytał.
-Już Ci mówiłam, że jeszcze nic nie wiem, jeśli będę coś wiedziała to dam ci znać.
-Scar przecież widzę, że kłamiesz. Mów co się stało.
-Nie odpuścisz. prawda?
-Nie.
-No dobra więc gdy wracał z imprezy to policja znalazła w jego samochodzie narkotyki...-opowiedziałam mu wszystko i znowu się popłakałam i przytuliłam się do brata.
-Nie płacz. Rozmawiałaś już o tym z mamą?
-Nie. Nie chcę jej denerwować.
-Powinnaś z nią pogadać. Jest adwokatem pomogłaby ci.
-Pomyśle nad tym, najpierw chcę się z nim spotkać. Jego mama powiedziała, że mogę go odwiedzić w poniedziałek.
-Zrobisz jak chcesz, a teraz chodź idziemy , bo wszystko nam zaraz zjedzą.- poszliśmy w stronę ogniska,  próbowałam przestać płakać, ale łzy same spływały mi po policzkach, nie mogłam przestać. Usiadłam obok Alana. Max zaczął grać coś na gitarze i zaczęliśmy śpiewać, na chwile wyrwałam się od myślenia o Olim. Po zjedzeniu i śpiewaniu wszyscy poszli do namiotów, a ja znów siedziałam przy jeziorze myśląc o swoim chłopaku.

Cały weekend minął szybko i spokojnie. W niedziele wieczorem wróciliśmy do domu, szybko wzięłam prysznic i poszłam spać. Wiedziałam, że nie zasnę, ale położyłam się, włożyłam do uszu słuchawki i wsłuchałam się w treść zamulającej piosenki. Nawet nie wiem kiedy zasnęłam.

Rozdział I

-Siostra wstawaj!- usłyszałam głos Maxa.

-O, cześć braciszku.Co się stało?
-Nic, chciałem tylko zapytać czy chcesz jechać z nami  na weekend nad jezioro?

-Kiedy i kto jedzie?

-Wyjeżdżamy dzisiaj. A jadę ja, Cody i Lily.To jak pojedziesz?
-No dobra mogę jechać.

-Super, to za pół godziny widzimy się na dole.

-No okej. Max, a zrobiłbyś kochanej siostrze kawę?

-Zastanowię się jeszcze-Max wyszedł z mojego pokoju, a ja zabrałam tylko ubrania i udałam się do łazienki gdzie wzięłam szybki prysznic, umyłam zęby i ubrałam krótkie jeansowe spodenki i czarną luźną bluzkę z nadrukiem "Chodzi plotka, że jestem słodka". Po wyjściu z łazienki zeszłam do kuchni gdzie siedział mój brat pijąc kawę.

-Tak szybko się wyrobiłaś?- zapytał

-Nie muszę jeszcze się spakować, pomalować i uczesać, ale zeszłam napić się tej kawy, którą miałeś mi zrobić.

-Już Ci robię, nie wiedziałem, że tak szybko zejdziesz. - w tym momencie zadzwonił dzwonek do drzwi.

-Ja otworzę.- powiedziałam, a on zabrał się za robienie cappuccino. Otworzyłam drzwi i przywitałam się z Lily po czym poszłyśmy do kuchni.

-Cześć Max.- powiedziała.

-Hej, napijesz się  kawy?

-Od Ciebie zawsze.
Zostawiłam ich samych i poszłam do pokoju, usiadłam przed lustrem mocno pomalowałam oczy czarną kredką i przejechałam kilka razy tuszem po rzęsach, ułożyłam włosy i postanowiłam się spakować. Otworzyłam szafę i wyjęłam z niej czerwone rurki, szarą koszulkę z nadrukami, zieloną bokserkę, szarą bluzę z myszką miki,  pidżamę i spakowałam to wszystko do torby z napisem "Nike" i zeszłam na dół. Wypiłam kawę, zjadłam kilka kanapek i wyszłam przed dom. Wrzuciłam torbę do bagażnika i wsiadłam do samochodu.
-No nareszcie , dłużej się nie dało?-powiedział Sam siedzący za kierownicą.

-Też Cię kocham - pokazałam mu język i zapięłam pasy.
-Ej, no. Bo będę zazdrosna.-zaśmiała się Lily.

Prawie całą drogę przegadałam z Lily na różne tematy. Jechaliśmy prawie godzinę, w końcu wysiedliśmy na parkingu leśnym, zabraliśmy rzeczy z bagażnika i ruszyliśmy w stronę jeziora. Rozłożyliśmy się w tym miejscu co zawsze czyli przy drewnianym stoliku. Chłopcy zabrali się za rozkładanie namiotów, a ja w raz z Lily poszłyśmy do lasu po drewno na ognisko.
-Wiesz coś o tej niespodziance, którą ma dla nas Sam?-zapytała mnie przyjaciółka.

-Jakiej niespodziance? Nic nie wiem.

-Podobno ma dla nas jakąś niespodziankę, ale nawet twojemu bratu nie chce powiedzieć co to takiego.

-No, no to zapowiada się ciekawy weekend.
Po zebraniu drewna doszłyśmy do mojego brata, dziwne, bo gdy odchodziłyśmy był z nim jeszcze Sam, a teraz go nie było. Zapytałyśmy Maxa gdy zgubił Sama, a on opowiedział nam, że jak my poszłyśmy Sam dostał sms-a i nagle przypomniało mu się, że musi iść do auta, bo czegoś zapomniał, miał być do 15 minut, a minęło już ok. pół godziny. Podejrzewam, że ma to coś wspólnego z tą niespodzianką.
Kiedy nie było go jeszcze 10 minut postanowiłam zadzwonić, ale oczywiście nie odbierał. Zaczęliśmy się martwić o niego. Max zbierał się już nawet, żeby iść poszukać kuzyna. Na szczęście nie musiał, bo zauważyliśmy go idącego w naszą stronę z...